1965 yılında Erzurum’un ÄŸenkaya Ä°lçesinde doÅŸdu. Ä°lk ve orta öşrenimini KırÅŸehir’de tamamladı. Ankara ÄŸÅ“niversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümünden 1987 yılında mezun oldu. Müteakiben Gazi üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Dalında yüksek lisans programına baÅŸladı. EskiÅŸehir Kaymakam Adayı olarak İçiÅŸleri Bakanlışına intisap etti.

Bir yıl süreyle yabancı dil ve mesleki bilgi edinme programı çerçevesinde Ä°ngiltere’de kaldı. Sırasıyla Pozantı (vekaleten), Ä°scehisar, çamoluk, Solhan, Gölkaya, Ä°mamoÅŸlu ,Kızıltepe (görevlendirme), Elbistan Ä°lçelerinde Kaymakamlık yaptı. Afet yönetimi konusunda eÅŸitim amaçlı yaklaşık bir ay süreli Japonya’da bulundu. çukurova ÄŸÅ“niversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Ä°ÅŸletme ana bilim dalında doktora programını tamamladı. Ä°yi derecede Ä°ngilizce bilmektedir.

Görev yaptışı ilçelerde, (Pozantı, Ä°scehisar, çamoluk, Solhan, Gölyaka, Ä°mamoÅŸlu) Ä°lçe tanım kitapları yayınladı. Ayrıca, 17 AÅŸustos ve 12 Kasım 1999 depremlerinde ilçedeki yaÅŸananları Gölyaka’da Deprem baÅŸlıklı kitabında yayınladı.

Avukat Zehra hanımla evli olup, iki çocuk babasıdır.

Erbaa’nın kent nüfusu 1927′de 5.000′in biraz üzerindeydi (5625). 1927-1950 arasında ilçe merkezinin nüfusu %25 arttığ Asıl büyüme 1950′den sonra oldu. 1950-1980 arasında 3,5 katını aşarak 25.000 dolayına ulaştığı 1998 nüfus sayımında 33.554 rakamını gösteren kent nüfusu, şu anda 50.000 dolayında seyretmektedir. İlçe genelinde nüfus yoğunluğu olarak km²’ye 90 kişi düşmektedir ki (89,6), bu haliyle ülke ve il ortalamasının çok üzerinde bulunmaktadır.

Not: 2000 yılı nüfus sayımı sonuçlarına göre merkez nüfusu 45.595 dir.

Bu günkü Erbaa’nın tarihte ilçe olarak yer alması yaklaşık yüz yıllık bir geçmişe dayanmaktadır. Bu haliyle çok yeni bir yerleşim birimi sayılabilir. Buna karşılık, İmbat deresinin ilçe merkezinden ayırdışı HOROZTEPE ile, çevredeki bazı köylerin tarihi geçmişi çok daha eski zamanlara uzanmaktadır. Bu halde Erbaa’ya ilişkin tarihçeyi, sadece ilçe merkezinin geçirdişi evrelere deşil, ilçe topraklarının tamamını içine alan bölgeye oturtmak gerekmektedir. Erbaa’nın tarihi, bilhassa Amasya-Niksar ile daha sonra Tokat tarihleriyle iç içedir.

Silahtar Ömer Paşa Camii (dış görünümü). Horoz tepesinden kalıntılar .Kilise suyu . Kilise suyu. Eski Erbaa’dan bir görünüm . Silahtar Ömer Paşa Camii(iç görünümü)

Akdeniz İklimi özelliklerini ve bu iklimi karakterize eden bitkileri rastlanır.Kozlu, Meydandüzü, Osmanköy civarında Çatalan orman serisinde “Cedrus Libantika†yani Lübnan Sediri,yine Erbaa- Doğanyurt arasındaki alanlarda,Zeytin,İncir gibi bitkiler bunun en güzel örneğidir.Her mevsim yağışlı olan bu bölgede yağışlar ilkbahar ve kış aylarında yoğun olmakla birlikte yaz aylarında büsbütün kurak geçmez.İlçede yıllık yağış miktarı 363 m3 tür.

Erbaa İlçesi Orta Karadeniz bölgesinde Tokat iline bağlı olup, Kelkit ve Tozanlı çaylarının birleşerek Yeşilırmak (İris) adını aldışını yerde bereketli topraklar üzerinde kurulmuş şirin bir ilçemizdir. İlçe toprakları, kısmen Tozanlı çayı olmak üzere özellikle Kelkit Irmaşı boyundaki bir ova ile bunu çevreleyen daşlık yerleri içine alan 1111 Kilometrekarelik bir sahadır.

Kuzeyden Samsun’un �‡arÅŸamba ilçesi ile Ordu ilinin AkkuÅŸ ilçesi, batıdan Amasya’nın TaÅŸova ilçesi, doÅŸudan Tokat’ın Niksar ilçesi, güneyden Tokat merkez ve güneybatıdan Turhal ilçesi ile çevrilidir. ilçenin üzerinde bulunduÅŸu ovanın kuzeyinde; Canik daşı içerisinde deÅŸerlendirilen Karınca daşı, güneyinde Sakarat ve BoÅŸalı daÅŸları, doÅŸu ve batısında da bu daÅŸların uzantıları yer almaktadır.Topraşın doÅŸal yapısı, jeoljik olarak daha ziyade ikinci zamanın (Kretase) devri ile üçüncü zamanın baÅŸlangıcı olan Miyosen, Ologosen devirlerinde teÅŸekkül etmiÅŸtir. Genelde üçüncü zaman yaÅŸlı olarak kabul edilir. Arazi filiÅŸ, kalker ve konglo meralardan oluÅŸmaktadır. Topraşın rengi kırmızı ile kahverengi arasında deÅŸiÅŸir. Toprak çeÅŸidi itibariyle yarı nemli iklim bölgelerinin toprakları içerisinde yer alır. Ovanın kurak olan kısımlarında, özellikle güneydeki alçak daÅŸ yamaçlarında topraklar açık kahverengi “Step” topraşına benzerken, daha nemli olan kuzeydeki alçak daÅŸ yamaçlarında renkleri kırmızılaşır. Buralarda yer yer nemli iklim ÅŸartları altında oluÅŸan ve “Terra Roza” denilen kırmızı topraklara rastlanır.

Bu bölümde Tacüt-Tevahir ve bilhassa Halis Turgut Cinlioğlu’nun Osmanlılar zamanında Tokat adlı dört ciltlik kitabı ile Samanlı Arşivinde tasnifi tamamlanmış fonlar üzerinde yapılan araştırmalar taranarak , Erbaa ve çevresinde Osmanlılar zamanında meydana gelmiş olaylar ele alınmıştır. Amaç, bu günün insanını zaman tüneline sokarak ine götürmek, geçmişe yaşanmış olaylar üzerinde biraz düşündürmektir. Tespit edilebilen olaylar ve tarihi gerçekler şunlardır;

Bidevi Çardağı Hapishanesi: (Birdevi, eskiden Erbaa’ya şimdi Taşova’ya bağlı Esençay kasabasıdır)

Çelebi Mehmet , emirlerine karşı gelen Ankara’ya hakim Fizurbeyoğlu Yakup Bey’i özrü karşısında öldürme cezasından vazgeçince, serbest bırakıldığı taktirde baş kaldırma ihtimalinden çekinerek Baltaoğluna Yapuk Bey’i tutuklu olarak Tokat’a götürmesini ve Bidevi Çardağı’na hapseylemesini emretmiştir.H.814/M.1412 (77)Musa Çelebi’nin beylerbeyi olan Mihaloğlu Mehmet Bey de yine Bidevi Çardak’ta hapsettirilmiştir.

İkinci Murat Han Menteşe Beyliğine son verince, sarayda izzet ve ikram içerisinde yetişen Menteşe Bey’i İlyas Bey’in Üveys ve Ahmet adlarındaki çocukları, atalarından kalan toprakları ele geçirmek havesine düşerek kaçmaya kalkıştılar.Durum haber alınınca bu iki oğul , Birdevi Çardak’ta hapse atıldılar.İki yıl kadar bu zindanda kaldılar.Bir kış günü hücrelerini döşemek için bir kaç çuval ot getirttiler. Ot getiren hamalı kandırıp, kendilerini çuval içerisinde dışarı çıkarttırdılar.Ahmet bey buradan kurtulduktan sonra Diyarbakır’a ordam Mısır’a oradan da Acem diyarına geçerek izini kaybettirdi. Üveys ise kırlarda şaşkın dolaşırken yakalanarak kale dizdarı ile birlikte cezalandırıldılar.H.829/M.1428(79). Sırbistan’da Semendire kalesinin zaptından sonra kale muhafızı Vilikoloğlu’nun iki oğlu esir edilerek Bedevi’ye hapse gönderildi.

Fatih Sultan Mehmet Han Sonusa’da: Fatih Sultan Mehmet han Trabzon’u alıp, yön ve yönetimi düzenledikten sonra atının dizginlerini taht kenti olan İstanbul ‘a doğru çevirdi.Sonusa’ya geldiği zaman Kızıl Ahmed’e sancağını verdi.

Fatih Sultan Mehmet Han,Trabzon yolculuğuna ise Niksar’dan geçerek gitti. Kutlu padişah Sinop’un zaptını tamamladıktan sonra Trabzona gitmek istedi. Yolların güçlüğü dolayısı ile üç yüz baltacı, üç yüz kazmacı, üç yüz kürekçi, üç yüz küfeci, üç yüz taşçı kaldırımcı nefer tertip ettirdi.Bunlar ormanları kestiler, taşları kırdılar, yol açtılar.Bu suretle açılan yollardan Yeşil Irmak ve Koylu suyu geçilerek Niksar’a varıldı.Fatih, Ramazan ayını Niksar’da geçirdi.Bayram namazını Niksar Ulu Cami’de kıldı.

Yakalandığı zaman Boğazkesen kalesine hapis olunması emir olunmuştur. Bu hale göre: bu gün kale köyünün bitişiğinde olan Boğazkesen kalesinin o zamanlar kullanılacak kadar mamur olduğu anlaşılmaktadır.